Των Daniel Gros και Ansgar Belke
Το πρόγραμμα αγοράς asset στην ευρωζώνη, που ήταν ενεργό στο διάστημα 2015-2018, αποτελεί μια ενδιαφέρουσα ειδική περίπτωση της Ποσοτικής Χαλάρωσης (QE), διότι το πρόγραμμα αγοράς του δημοσίου τομέα της ΕΚΤ (PSPP) περιλάμβανε την αγορά ομολόγων από τις περιφερειακές χώρες της ευρωζώνης, τα οποία σαφώς δεν ήταν χωρίς ρίσκο.
Επιπλέον, αυτές οι αγορές έλαβαν χώρα από τις εθνικές κεντρικές τράπεζες με δική τους ευθύνη. Η διαίσθηση υποδηλώνει, και ένα απλό μοντέλο επιβεβαιώνει, ότι σε μεγάλο βαθμό, οι μεγάλες αγορές από την εθνική κεντρική τράπεζας, ομολόγων της εγχώριας κυβέρνησης, θα πρέπει να αυξήσουν το ρίσκο για τους υπόλοιπους κατόχους ομολόγων του ιδιωτικού τομέα.
Αυτό θα μπορούσε να φανεί ασύμβατο με την παρατήρηση ότι το ρίσκο εξάπλωσης στα περιφερειακά ομόλογα μειώθηκε όταν ανακοινώθηκε το QE στην ευρωζώνη. ωστόσο, η αρχική πτώση στο risk premiu, ίσως οφείλεται στις προσδοκίες ότι οι αγορές ομολόγων θα αποδεικνυόταν αποτελεσματικές στη μείωση των επιτοκίων. Όταν αυτές οι προσδοκίες διαψεύστηκαν, τα ασφάλιστρα κινδύνου επέστρεψαν στο αρχικό τους επίπεδο.
Οι επίσημες στατιστικές δοκιμές επιβεβαιώνουν ότι πραγματικά τα ασφάλιστρα κινδύνου των περιφερειακών ομολόγων δεν ακολουθούν μια τυχαία πορεία (σε αντίθεση με ό,τι υποδηλώνεται στις μελέτες). Ούτε οι ανακοινώσεις της αγοράς ομολόγων αλλάζουν τις πιθανότητες πορείας αυτών των ασφαλίστρων.
Επομένως, δεν υπάρχει λόγος να θεωρηθεί ότι το αποτέλεσμα των επιδράσεων ήταν μόνιμο.
Πηγή: capital.gr
Ε.Ε
Leave a comment